78
สายๆ วันเดียวกันนั้น..
"มินนี่ตื่นหรือยังลูก ออกมาทานข้าวเช้าได้แล้ว"
ก๊อก ก๊อก เรียกแล้วข้างในยังเงียบอยู่คนเป็นแม่ก็เลยเคาะประตูแล้วเรียกอีกที
"มินนี่ไม่หิวค่ะแม่"
"แต่นี่มันสายแล้วนะลูก"
"มินนี่อยากจะนอน"
"ตอนเย็นแม่ต้องไปงานเลี้ยงกับพี่ชาย แม่อยากให้เราไปด้วย"
"แม่ไปเถอะค่ะ"
"ไม่สบายหรือเปล่าเปิดประตูให้แม่ที" กานดายืนรออยู่ด้านหน้าพักหนึ่งลูกสาวก็ไม่เปิดประตูแถมไม่ได้ยินเสียงพูดแล้ว
ทุกคนลืมวันเกิดเราแล้วจริงๆ เหรอ แม่ยังพูดเรื่องที่จะไปงานเลี้ยงกับพี่ชายอยู่เลย ส่วนเขาคงไม่ได้ใส่ใจเธอถึงขนาดที่ต้องมารับรู้เรื่องวันเกิด เจ้าขาเธอยังจำวันเกิดของฉันได้ไหม ตอนเรียนอยู่มินนี่ถือว่าสนิทกับเจ้าขาที่สุดแล้ว ข้าวทิพย์สนิทแค่ช่วงแรกๆ ที่เข้าเรียนใหม่ๆ หลังจากข้าวทิพย์ออกไปก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
อยากทำจิตใจให้เข้มแข็งแต่ทำไมน้ำตามันถึงไหลออกมาได้ นอนร้องไห้อยู่แบบนั้นจนหลับไป ตื่
