116
"ยูริอยู่ไหน" ออกมาจากห้องนักรบก็เดินตรงมาที่โต๊ะทำงานของยูริแต่ไม่เจอ เลยถามจากแก้วตา
"เห็นเดินไปทางโน้นค่ะ" จะไม่บอกก็ไม่ได้เมื่อสักครู่ตัวเองเห็นอยู่
นักรบรีบเดินไปมุมพักผ่อน เพราะชั้นผู้บริหารมีมุมพักผ่อนไว้ให้พนักงานรวมถึงผู้บริหารท่านไหนที่อยากใช้ก็ไปพักผ่อนกันจุดนั้นได้
"มาทำอะไรตรงนี้"
หญิงสาวที่ยืนมองทอดออกไปนอกกระจกใสหันมามอง แต่เธอก็ไม่ได้ตอบ
"คุณจำที่เราคุยกันเมื่อคืนนี้ได้ไหม"
"จำได้ค่ะ"
"คุณสัญญาแล้วว่าจะสู้ไปด้วยกัน"
"ฉันก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่"
"แต่ท่าทางคุณมันฟ้อง" นี่แค่ด่านแรกนะ เพราะเขารู้คนพวกนี้มีกลอุบายแพรวพราวมาก เรื่องที่จรัญรับอุปถัมภ์เขา ถ้าไม่เพราะเห็นแววอนาคตไกลในตัวเขามีเหรอจรัญจะยื่นมือเข้ามาช่วย เพราะมันคือผลประโยชน์ทั้งนั้น
"ฉันขอตัวไปทำงานนะคะ"
"เราต้องคุยกัน"
"ได้ค่ะ แต่ตอนนี้เวลางาน"
"ตามผมมา" มือหนาเอื้อมไปคว้าแขนของอีกฝ่ายให้เดินไปที
