บทที่ 82

1303 คำ

82 มิ่งขวัญจูงแขนฟีฟ่าออกมาจนถึงหน้าห้องแล้วก็ปล่อย "ผู้จัดการคะ แก้วตาดีใจมากที่ผู้จัดการกลับมาค่ะ" แก้วตายืนรออยู่หน้าห้องเห็นว่ามิ่งขวัญออกมาก็รีบเข้ามาหา "ขวัญก็ดีใจ เป็นไงบ้างสบายดีไหม" "คิดถึงผู้จัดการค่ะ" จังหวะนั้นประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกและคนที่อยู่ในนั้นต่างก็ทยอยกันออกมาเพราะตอนนี้ก็ค่ำแล้ว "เรากลับบ้านกันก่อน" เขตแดนเดินเข้ามาหาฟีฟ่าและมิ่งขวัญ "เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ครับพี่" แผ่นดินเดินตามออกมา "ก็เป็นแบบที่เห็นนั่นแหละ" เขตแดนยังไม่เล่าให้น้องชายฟังเพราะตรงนี้ไม่ปลอดภัย "ฉันกลับได้แล้วใช่ไหม" เป็นเดือนแล้วมั้งที่เธอไม่ได้กลับบ้าน แต่ก็คอยติดตามอาการป่วยของพ่ออยู่ ท่านเป็นผู้ป่วยติดเตียง มาเกือบจะครึ่งปีแล้ว โชคดีที่มีแม่คอยดูแลใกล้ชิด "พอดีเลย ผมอยากจะไปเยี่ยมอาการป่วยของคุณดิเรกอยู่พอดี" วิเชียรออกมาทันได้ยิน ตอนที่พวกเขาคุยกันอยู่หน้าห้อง เพราะวิเชียรยังคิดว่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม