84
เย็นวันนั้น..
เลิกงานฟีฟ่าก็เดินออกมาที่รถมอเตอร์ไซค์
"คุณคะ"
ฟีฟ่าไม่รู้หรอกว่าเสียงผู้หญิงเรียกใคร แต่พูดอยู่ใกล้มากเขาก็เลยหันกลับไปมอง
"คุณจำฉันได้ไหมคะ"
ชายหนุ่มมองแบบใช้ความคิด แต่ก็เหมือนว่าเขาจะจำไม่ได้
"ฉันคือคนที่คุณซื้ออาหารให้เมื่อตอนกลางวันไงคะ"
"อ้อ" ที่จริงเขาก็จำได้แหละไม่ใช่คนความจำสั้นขนาดนั้น แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาทักด้วย เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยเปิดใจให้ใคร ถ้าไม่งั้นคงไม่รักฝังใจอยู่แค่กับผู้หญิงคนเดียวถึงแม้ว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่มองเขาเลยก็ตาม
"รถมอเตอร์ไซค์ของคุณหรือคะ"
"ใช่"
"วันนี้ถ้าไปรอขึ้นรถคงไม่มีรถกลับง่ายๆ แน่ ราตรีขอติดรถไปด้วยได้ไหมคะ ห้องพักของราตรีอยู่ไม่ไกลจากบริษัทนี่เอง"
ฟีฟ่ามองออกไปหน้าบริษัทเห็นพนักงานต่างก็ยืนรอรถกัน รถคันไหนมาก็เต็มทุกรอบ
"ไม่มีหมวกกันน็อคสำรอง"
"รอสักครู่นะคะ" ราตรีรีบเดินไปที่ป้อมของรปภ. และก็เดินกลับมาพร้อมกับหมว
