124
"บอกแม่มาว่าเสื้อใคร?"
"เสื้อของ.."
"เสื้อของผมเองครับ" นักรบรีบเข้ามาช่วย ตอนแรกก็งงกับตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจะหลบแม่เธอทำไม เขาไม่ได้มีความผิดอะไรสักหน่อย
"เสื้อเราทั้งสองตัวเลยเหรอ"
"ขะ..ครับ"
จังหวะที่นักรบกำลังจะเก็บเสื้อตัวหนึ่งยี่หวาก็หยิบไปดูก่อน ทำไมนางจะจำเสื้อตัวนี้ไม่ได้ เพราะนางเป็นคนซื้อเองกับมือ
"บอกความจริงแม่มา"
"คือ.."
"เขาอยู่ไหน"
"อยู่.."
"เขาอยู่ไหน!!" เสียงถามนั้นดังขึ้นตามอารมณ์
"อยู่หน้าบ้านค่ะ"
นักรบไม่รู้ว่าครอบครัวของเธอมีเรื่องอะไรกัน แต่ตอนนี้พอจะเดาได้แล้ว
"เขามาทำไม"
"พ่ออยากมาคุยกับแม่ค่ะ"
"บอกเขากลับไป"
"แม่คะแม่ให้โอกาสพ่ออีกสักครั้งได้ไหมคะ"
"หนูอยากเห็นน้ำตาแม่อีกงั้นเหรอ"
"พ่อสัญญาแล้วว่าต่อจากนี้จะไม่ทำตัวเหลวไหลอีก"
"แล้วหนูก็เชื่อ"
"แม่คะ"
"ถ้าหนูอยากกลับไปกับพ่อก็กลับไปเถอะ" พูดแค่นี้ยี่หวาก็เข้าห้องนอนไปโดยไม่สนใจอาหารที่ท
