บทที่ 66

1337 คำ

66 ช่วงบ่ายวันเดียวกัน.. "........." มินนี่สะดุ้งตื่นขึ้นมา ตกใจที่ตัวเองมานอนหลับอยู่ในห้องทำงานของเขา แต่พอหันไปดูโต๊ะทำงานก็เห็นว่าเจ้าของห้องยังคงนั่งทำงานอยู่ "ขอโทษค่ะ" "ขอโทษทำไม" "ขอโทษที่ฉันมานอนหลับในห้องของคุณ" "หิวหรือยัง" "หิวแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ" หญิงสาวดันตัวลุกขึ้น แต่จังหวะที่เธอกำลังจะลุกเหมือนหน้ามืด จึงต้องทิ้งตัวลงนั่งที่เดิมก่อน "เป็นอะไร ถ้ายังง่วงอยู่ก็นอนต่อ" ชายหนุ่มรีบลุกเดินเข้ามาหา ถ้าเธอล้มสงสัยรับไม่ทันแน่ "เปล่าหรอกสงสัยฉันจะลุกเร็วไป ฉันกลับก่อนนะ" "จะกลับไปไหนอยู่นี่แหละ" "วันนี้ฉันยังไม่เข้าบริษัทเลย" "ถ้างั้นก็เข้าไปและจัดการลาออกให้เรียบร้อย" มินนี่ไม่ได้ตอบ และเธอก็ทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเขาด้วย หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้น สายตาหลายคนต่างก็มองตาม คงคิดว่าเราเข้าไปทำอะไรกับเจ้านายของตัวเองอีกล่ะสิ ถ้าเห็นเรานอนหลับทำไมไม่ปลุก หญิงสาวลง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม