40
เที่ยงวันนั้น.. เมื่อตอนเช้าข้าวทิพย์ก็รู้สึกแปลก เหมือนทุกคนกำลังมีปัญหากันไปหมดเลย จะถามใครก็ไม่กล้าเพราะกลัวพวกเขารังเกียจ จนถึงเวลาทานข้าวข้าวทิพย์ก็ถือเอาแค่กระเป๋าเงินลงมาข้างล่าง
โรงอาหารอยู่ด้านนอกต้องเดินอ้อม พอเดินออกมาถึงหน้าบริษัทก็เห็นมิ่งขวัญเดินตรงเข้ามาหา เหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังรอเธออยู่เลย
เพี๊ยะ!
"ผู้จัดการ..?" มือเรียวยกขึ้นมาแนบกับแก้มข้างที่ถูกตบเพราะรู้สึกชา
"เธอเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าเธอผิดคำพูด ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้"
ทำไมข้าวทิพย์จะจำไม่ได้ แต่ที่ทำตามคำพูดไม่ได้เพราะครอบครัว ป้ากำลังตกอยู่ในอันตรายต้องการเงินเพื่อยื้อชีวิต ถูกตบแค่นี้มันยังน้อยไป
พนักงานที่กำลังทยอยกันออกมาจะไปทานข้าวเที่ยงต่างก็หยุดมองกันเป็นแถว และหลายคนที่เห็นว่าข้าวทิพย์ถูกตบต่างก็ยิ้มเยาะ เจอสะบ้างจะได้รู้
ข้าวทิพย์ไม่มีอะไรจะพูด ยืนอยู่ตรงนั้นเผื่อมิ่งขวัญอยากจะตบอีกแต่อีกฝ่าย
