23
"โอ๋ไม่ร้องนะครับคนดี"
"ยังจะมาพูดเล่นอยู่อีก ทำไมถึงไม่โทรมาบอก"
"ก็เป็นแบบนี้ไงใครจะโทรมาล่ะ"
"ถ้าตายป่านนี้คงเสร็จงานศพไปแล้วมั้ง"
"แล้วจะมีเวลาไปงานศพเค้าเหรอ" เพราะเธอก็ติดงานศพทางนี้เหมือนกัน
"ไอ้ฟีฟ่า!"
"ชักจะเหมือนเมียเข้าไปทุกทีแล้วนะเรา"
"ฉันโกรธนายจริงๆ นะ ตอนเข้าโรงพยาบาลทำไมไม่โทรมาบอก"
"ไม่อยากให้เป็นห่วง"
"มันใช่เรื่องไหม"
"ดีใจจังที่มีคนเป็นห่วงจนร้องไห้" ฟีฟ่ายื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้กับเธอ "ร้องไห้เหมือนเด็กไปได้"
"อย่าทำแบบนี้อีก ขับรถให้มันระวังหน่อยสิ"
"ครับทีหลังจะระวัง แล้วนี่ทำไมกลับค่ำจัง"
"ก็ผู้จัดการน่ะสิให้งาน..ต้องส่งพรุ่งนี้ด้วย"
"แล้วผู้จัดการให้เราอยู่คนเดียวเหรอ" มองเข้าไปในบริษัทก็ไม่มีใครแล้ว
"ก็ฉันทำงานไม่เสร็จนี่"
"ทำไมถึงให้ทำงานอยู่คนเดียว มันอันตรายรู้ไหม"
"ไม่ต้องพูดแล้วฉันยิ่งไม่สบายใจอยู่"
"ไม่สบายใจเรื่องอะไร"
"ก็ผู้จัดการน่ะส
