107
แกร็ก! จูนที่ไปเอาเครื่องดื่มรีบกลับมาที่ห้อง แต่พอเปิดประตูเข้ามาก็ไม่เห็นณิชาอยู่ในนี้แล้ว
"ไปไหนแล้วคะ"
"ออกไปแล้ว"
"ดูแปลกๆ นะคะ"
"อะไรแปลก"
"ไหนบอกจะมาคุยเรื่องงานทำไมรีบไป"
"คุณเป็นผู้ตรวจสอบผมตั้งแต่เมื่อไร"
"ขอโทษค่ะ" จูนยกเครื่องดื่มที่นำมาให้ณิชากลับออกไป พอออกไปก็อดสงสัยไม่ได้ว่าแม่นั่นต้องมีแผนอะไรแน่
"นี่เธอ"
ยูริที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ อยู่ หันมองไปแบบตกใจ
"แม่นี่ก็อีกคนดูมีพิรุธนะ"
"อะไรของคุณ"
"คนที่มาเมื่อสักครู่ ได้พูดอะไรไหม"
"ฉันจะไปรู้เหรอ" ดูหวงก้างจังเลยนะ
ใกล้เที่ยงวันนั้น..
"ยูริไปทานข้าวด้วยกัน" พอรู้ว่ายูริประสบปัญหาอะไรมิ่งขวัญก็เอ็นดู เพราะเฟื่องฟ้าเล่าเรื่องของแม่ลูกคู่นี้ให้เธอฟังแล้ว
"ไปทานที่ไหนคะ"
"ไปทานข้างนอก"
"พวกพี่ไปกันเถอะไม่อยากไปเป็นก้าง"
"ไม่ได้ไปแค่สองคนสักหน่อย"
พอได้ยินว่าไม่ได้ไปแค่สองคน ยูริก็รีบหยิบกระเป๋าแล้วเดิน
