ส้มสายน้ำผึ้งสีสันสดใสแกะแยกกลีบถูกวางใส่จานรวมกับองุ่นไร้เมล็ด ถูกคนตัวเล็กถือเข้ามาในห้องนอน ม่านฟ้าเดินเลี่ยงเข้าไปดูคิมหันต์ที่กำลังสวมเสื้อยืดเป็นชิ้นสุดท้าย ผมเปียกชื้นบ่งบอกว่าเขาเพิ่งสระผมมา
“ดีขึ้นไหมคะ” สีหน้าอิดโรยของเขาทำให้เธอเป็นห่วง
เขาพยักหน้าส่งยิ้ม เดินถือผ้าขนหนูผืนเล็กเข้ามาหาหญิงสาว ซบใบหน้าลงที่ไหล่มนอย่างออดอ้อน
“ตัวหอมจัง” ก้มสูดกลิ่นหอมที่ซอกคอภรรยา
แววตากับท่าทางเหมือนลูกสุนัขตัวเล็กๆ ทำให้ม่านฟ้าหัวเราะอย่างเอ็นดู เวลาสามีเธอไม่สบาย เขาช่างน่ารัก
“ม่านเอาส้มกับองุ่นมาให้ เผื่อกินอะไรเปรี้ยวๆ หวานๆ จะได้ดีขึ้น”
คนตัวเล็กลากเก้าอี้มาให้สามีนั่ง วางจานผลไม้ใส่มือใหญ่ ปล่อยให้เขาทานผลไม้ และเธอเป็นคนเช็ดผมให้
ดวงตาสวยมองคนเป็นสามีทานผลไม้แล้วทำหน้าทำตาสงสัย เลยอดไม่ได้ที่จะถามออกมา
“มีอะไรเหรอคะ”
“ส้มมันไม่มีรสชาติน่ะ จืดๆ” ไม่พูดเปล่า มือหนาหยิบกลีบส้มยื่นจ
