ม่านฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน เมื่อคืนเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าบทรักจบลงที่กี่โมงยาม ภาพสุดท้ายที่จำได้คือเธอถูกเขาสัมผัสด้วยความหนักหน่วงที่หน้ากระจกห้องนอน ก่อนที่จะจำอะไรไม่ได้อีกเลย
ร่างบางพลิกกายหันไปมองรอบๆ ห้อง แต่ไม่พบแม้แต่เงาของคนเป็นสามี ใช้เรี่ยวแรงที่มีอยู่หยิบมือถือที่หัวเตียงมาดูเวลา พบว่าเกือบเที่ยงแล้ว
แกร๊ก~
เสียงเปิดประตูห้องนอนทำให้เธอผุดลุกนั่งพิงเตียง แต่คนที่เดินเข้ามาในห้องกลับไม่ใช้คิมหันต์ หญิงสาววัยเดียวกันกับเธอหรืออาจจะเด็กกว่า สวมชุดคอบัวสีขาว กางเกงขายาวสีดำเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับผ้าเช็ดตัวและกะละมังใส่น้ำขนาดเล็ก เธอจำได้ว่าแม่บ้านที่บ้านของคิมหันต์ก็แต่งตัวในลักษณะนี้
“คุณม่านตื่นแล้วเหรอคะ” สาวใช้วางกะละมังที่ข้างเตียง ก่อนจะหย่อนกายนั่งบนเตียงใกล้กับเธอ
“...”
“หนูชื่อมินมินนะคะ เป็นหลานป้าแมว ลูกแม่หมาย แม่บ้านที่บ้านใหญ่” เสียงแหลมเอ่ยเจื้
