“ลงเครื่องปุ๊บก็คงขับรถมาหายายหนูทันทีแน่ๆ” คุณยายรักว่ายิ้มๆ ก็น่าเกลียดน่าชังแบบนี้ ใครๆก็คิดถึงทั้งนั้น ยิ่งเพชรนิลเห่อลูกมาก ตั้งแต่หนูน้อยเพชรใสลืมตาดูโลก ถ้ามาอยู่ที่นี่ หลานเขยของท่านก็จะขลุกอยู่กับลูกสาวตลอดเวลา ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น รายการข่าวก็ตัดเข้าสู่ช่วงข่าวด่วนกะทันหัน ทุกคนจึงหันไปให้ความสนใจบนหน้าขอทีวีพร้อมกัน
“ข่าวด่วน...เครื่องบินโดยสารตก...
รายละเอียดสายการบินและเที่ยวบินที่ได้ยินทำให้หนูจ๋าชาวาบไปทั้งตัว ใบหน้าซีดลงทันตา มือเย็นเฉียบทว่ามีเหงื่อซึมออกมาจนชื้น
“หนูจ๋าเป็นอะไร” คุณยายรักถามด้วยความเป็นห่วง หนูจ๋ามองหน้าคุณยายรัก ในหัวใจวูบโหวง แต่ไม่มีคำพูดใดออกจากบ้านหลานสาว
คุณตาปิงรีบเข้าไปนั่งใกล้ จับตัวหลานเขย่าเบาๆ
“หนูจ๋าเป็นอะไร เป็นอะไรลูก”
หนูจ๋ามองหน้าคุณตาแล้วส่ายหน้า
“ไม่จริง มันไม่ใช่เรื่องจริง พี่กระต่าย...”
“หนูจ๋า!” คุณยายรักและคุณตาปิงต
