หลังประตูห้องหอปิดลงร่วมครึ่งชั่วโมง เจ้าบ่าวก็ยังไม่ได้แตะต้องเนื้อตัวเจ้าสาวสักนิด เพราะเจ้าสาวคนสวย ถูกหนูน้อยเพชรใสครอบครองตัวไปเรียบร้อย ด้วยการเข้าเต้าดูดนมคุณแม่หนูจ๋ากินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่เห็นใจพ่อจ๋าที่เฝ้ารอวันนี้มานานหลายเดือน
“อิ่มหรือยังลูก ขอพ่อกินบ้างสิครับ” เมื่อลูกสาวไม่มีวี่แววว่าจะอิ่มสักที กระต่ายน้อยก็นั่งลงตรงหน้าเมียรักกับลูกสาว ออดอ้อนขอกินนมบ้างอย่างหน้าไม่อาย
หนูจ๋าขึงตาใส่คนหื่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา
“พูดอะไรคะพี่กระต่าย เดี๋ยวเถอะ ลูกกำลังกินนมอยู่นะคะ”
กระต่ายน้อยน่าเศร้ามองภรรยาตาปรอย
“ก็พี่หิว พี่ไม่ได้กินนมหนูมานานหลายเดือนแล้วนะ มีแต่ลูกกิน เมื่อก่อนมันเคยเป็นของพี่คนเดียว แล้วดูตอนนี้สิ นอกจากจะมาแย่งกินนมแล้ว ลูกยังกินไม่ยอมแบ่งพี่ด้วยเลย”
“หนูควรสงสารพี่กระต่ายใช่ไหมคะ” หนูจ๋าถามอย่างเอือมระอา
“หนูควรสงสารและเห็นใจพี่ให้มากๆ แล้วนี่เมื่อไหร่หนูเพชรจ
