บทที่ 36 อกหัก
"โอ้โห..ลูกอยู่คอนโดหรูขนาดนี้เลยหรอ?"
"ค่ะ" น้ำหนาวตอบเสียงสั่น เธอเดินลงมาจากคอนโดสุดหรูพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ ดวงตาบวมเป่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักแม้พยายามใช้คอนซีลเลอร์ปกปิด แต่ก็ไม่อาจลอดพ้นสายตาของคนเป็นพ่อได้
"ลูกทะเลาะกับเจ้านายมาหรอ"
"จะว่าอย่างนั้นก็ใช่ค่ะ"
"เอ..แล้วไหนล่ะคนที่ลูกบอกว่าจะพามาเปิดตัวกับพ่อ พ่อรออยู่นะ ^^" คนเป็นพ่อฉีกยิ้มโดยหารู้ไม่ว่าคนที่น้ำหนาวเคยพูดถึงตอนนี้จบกันแล้ว
"หนูกับเขาเลิกกันแล้วค่ะ"
"เอ้ะ! เกิดอะไรขึ้นหรอ"
"พ่อ..ฮึก~" น้ำหนาวโผเข้ากอดพ่อด้วยความเสียใจ ตอนนี้ที่พึ่งทางใจคงมีแค่อ้อมกอดของพ่อเท่านั้น เสียใจที่สุดก็ตอนที่รู้ว่าคนที่ไว้ใจเราที่สุดกลับเป็นคนทำร้ายเธอได้อย่างเลือดเย็น "หนูเจ็บ..ฮรื้อๆๆ~"
"เป็นอะไรไหนบอกพ่อซิ"
"ฮึก...ฮรื้อออ..หนูขอกลับไปเล่าที่บ้านนะคะ ตอนนี้หนูไม่ไหวแล้ว พาหนูออกไปจากตรงนี้ที~"
"ได้ๆ" คนเป็นพอพ่นลมหาย
