มังกรลุกขึ้นเขาข้ามฝั่งมานอนฝั่งที่ฉันนอนตะแคงอยู่ ฉันซุกหน้าลงบนหมอนเพราะไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาของฉัน แต่ก็คงจะปิดไม่ได้ ตอนนี้มังกรจับหน้าของฉันให้พ้นจากหมอนใบใหญ่ ฉันพยายามแล้วฉันทำไม่ได้จริงๆ ฉันหยุดร้องไห้ไม่ได้ยิ่งเห็นหน้าเขามันก็ยิ่งทำให้น้ำตามันไหลอาบแก้มยิ่งกว่าเดิม ภาพนั้นมันติดตาฉันอยู่ตลอดเวลา
“ร้องไห้ทำไม” มังกรเขาถามฉันแววตาของเขามันกำลังสื่อให้ฉันรู้ว่าเขาไม่สบายใจที่เห็นฉันร้องไห้แบบนี้
“ฉะ ฉันแค่คิดถึงพี่ไม้ ฮึก”
“เดี๋ยวฉันพาไปหาตอนนี้เลยก็ได้ แต่ต้องหยุดร้องไห้ก่อน”
มังกรเช็ดน้ำตาออกจากแก้มให้ฉัน เขาอบอุ่น อ่อนโยน ทุกอย่างมันมาจากข้างในหรือเขาเพียงแค่อยากให้ฉันตายใจกันแน่
“ฉันขอกอดคุณได้ไหม ฮึก...”
“ฮะ!! เธอว่าไงนะ ขอกอดพูดจริงไหม”มังกรทำหน้าเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยินฉันพูด
ฉันไม่ตอบอะไรทั้งนั้นฉันสวมกอดเขาทันที พร้อมกับร้องไห้สะอื้น เบาๆ ฉันกอดมังกรแน
