— Talk wansuk —
โรงพยาบาล...
ฉันเดินตรงไปที่ร่างของคนคนหนึ่งที่มีผ้าขาวคลุมปิดเอาไว้ทั้งตัวไม่เว้นแม้กระทั่งช่วงใบหน้า ฉันค่อยๆ ก้าวขาเดินตรงที่ที่ร่างนั้นก่อนจะเอื้อมมือไปจับผ้าขาวที่คลุมไว้และค่อยๆ ดึงผ้าออก ทีละนิดๆ จนเห็นใบหน้าของร่างที่ไร้วิญญาณนอนอยู่
น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้างของฉันทันที ฉันถึงกับทรุดตัวนั่งคุกเข่าลงและจับมือที่เย็บเฉียบของเจ้าของร่างที่ไร้วิญญาณมาแตะแก้ม
“อึก มะ มังกร....ฮึก” ฉันร้องไห้โฮออกมาพร้อมกับเรียกชื่อมังกรเสียงดัง
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะจากไปเร็วขนาดนี้ ถ้าฉันรู้ว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก...ตลอดกาลฉันคงไม่เลือกหนีมาแบบนี้
“มังกร ได้ยินฉันไหม คุณตื่นขึ้นมาฟังฉันบอกรักคุณก่อนสิ ฉันอยู่ตรงนี้แล้วไง ฮึก...ฉะ ฉันจะไม่หนีคุณไปไหนอีกแล้วมังกร ฮึก...ฮือๆ” ฉันก้มหน้าซุกมือหนาที่เย็นเฉียบ ในขณะที่ฉันกำลังร้องไห้อยู่ จู่ๆ ฉันก็จับโดนอะไรบางอย่างที่อยู่ในมือของมั
