ขึ้นห้องมาแล้วส่งแบบให้พี่เบนซ์ดู จากนั้นฉันก็นอนดูซีรีส์ ไม่นานก็นอนให้ซีรีส์กล่อมค่ะ กินอิ่มนอนหลับนี่แหละชีวิตช่วงนี้ของฉัน
หลับยาว ๆ ตื่นขึ้นมานาฬิกาข้างหัวเตียงบอกเวลา หนึ่งทุ่มกว่า ๆ กินอิ่มแล้วนอนหลับสบายแบบนี้เองสินะ
ระหว่างที่กำลังลุกขึ้นนั่งเตรียมจะลุกจากเตียงไปเข้าห้องน้ำประตูห้องน้ำก็เปิดออก คนที่เดินออกจากห้องน้ำทำให้ฉันรู้สึกอยากล้มตัวลงนอนอีกรอบ
เขาเข้ามาในห้องฉันทำไม ไม่สิ พี่ชายฉันปล่อยให้เขาเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง
“ไปหาแม่ทำไมไม่บอกพี่ พี่จะได้ไปด้วย” คือคำเอ่ยทักเมื่อเขาที่ออกมาจากห้องน้ำเห็นว่าฉันตื่นแล้ว รู้ว่าฉันไปหาแม่เพราะพี่เบนซ์พูดแน่ ๆ
“...”
“เบล” เพราะฉันเงียบพี่เอิ๊กจึงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน เขามองฉันด้วยสีหน้าหนักใจ
ฉันรักเขานะ ตอนที่เห็นเขาเดินออกมาจากห้องน้ำฉันทำตัวไม่ถูกเลย รู้เลยว่ายังรักเขา ยังโหยหาเขา อยากอยู่ใกล้เขาเหมือนเมื่อก่อน ทว่าเมื่อเห็
