“พร้อมนะครับ” พบรักจับสัญญาณความกลัวของเธอได้ เพราะเมื่อเขาสตาร์ตรถแล้วบิดคันเร่งเล็กน้อย วงแขนที่กอดเขาอยู่ก็กระชับแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ
“พร้อมค่ะ” พลอยชมพูตอบเสียงหนักแน่น แม้จะมีความกลัวอยู่บ้าง แต่เธอก็มั่นใจในตัวเขา เธอรู้ว่า เขาจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นอันตรายแน่นอน
พบรักขับรถออกมาตามเส้นทางภายในของรีสอร์ตจนถึงปากทางด้วยความเร็วที่ไม่มากนัก เขาเป็นห่วงกลัวว่าคนซ้อนท้ายจะกลัวเสียก่อนแล้วก็ขอลงโดยที่ยังไปไม่ทันถึงไหน
พบรักชะลอรถที่ปากทางเข้ารีสอร์ต เพื่อที่จะรอขึ้นถนนใหญ่ เขามองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง จนมั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว ชายหนุ่มจึงค่อยๆบิดคันเร่งพารถคันใหญ่ขึ้นไปบนถนนเส้นหลัก
“คุณโอเคไหม” ขับออกมาได้ไม่ไกลพบรักก็ถามคนที่นั่งซ้อนท้ายด้วยความเป็นห่วง
“ติ๊บโอเคค่ะ คุณพบตั้งใจขับไปเถอะ ไม่ต้องห่วงติ๊บหรอก” พลอยชมพูบอกเขา ด้วยความสัตย์จริง เธอไม่เป็นอะไรเลย ไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนครั้งแร
