เจ้าของคฤหาสน์เปิดประตูห้องนอนเจ้ามาพร้อมกับซุปร้อนๆ และอาหารเช้าจำพวกแฮมและไส้กรอกจนเต็มถาด ไม่ลืมที่จะเพิ่มวิตามินซีให้คนป่วยด้วยน้ำส้มคั้นสดๆ ด้วย
แต่ก็ต้องใจหายเมื่อหันมามองยังเตียงนอนที่เคยใช้อยู่เป็นประจำ กลับไม่เห็นหญิงสาวที่นอนซมเจ็บป่วยตั้งแต่เมื่อคืน รีบวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียง และเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาเธอในห้องแต่งตัว
ว่างเปล่า...
แต่ต่อมากลับมีเสียงเปิดประตูห้องน้ำพร้อมกับร่างบอบบางของคนที่กำลังตามหา ซีลีนเดินออกมาพร้อมกับการมีเสื้อคลุมอาบน้ำและเรือนผมสวยที่เปียกน้ำจนชุ่ม
"อาบน้ำทำไม..." ถามด้วยความเป็นห่วงและเดินเข้าไปใกล้
แต่เธอกลับชักสีหน้าใส่ก่อนจะเดินเลี่ยงอ้อมไปนั่งหน้ากระจกอีกฝั่ง ราฟาเอลจึงรีบเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กเดินตามไปยืนด้านหลังภรรยา
"เช็ดผมให้นะ..."
ตั้งใจจะเช็ดผมและเป่าผมให้อย่างทุกครั้ง ทั้งที่เมื่อก่อนเวลาถูกเธอใช้มักจะทำด้วยความไม่พอใจ
