ทั้งสี่คนนั่งพูดคุยกันที่เทอเรซเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนที่สายตาของหญิงสาวจะมองเห็นแขกในงานซึ่งกำลังยืนคุยกันอยู่ริมสระน้ำร้อนกลางโรงแรม
คนสำคัญและไม่คิดว่าพวกเขาจะตอบรับคำเชิญมางานนี้
“ราล์ฟ สิบห้านาฬิกา” กระตุกชายเสื้อสูทของสามีให้หันไปมอง
ราฟาเอลมองผ่านเวกัสไปยังเบื้องหลังอีกฟาก มองเห็นผู้บริหารของอองกอร์และเชากำลังยืนพูดคุยกันอยู่บริเวณนั้น
การที่อองกอร์และเชากล้ามางานที่ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นงานของมาเฟีย นั่นหมายถึงทั้งคู่ก็ไม่ได้ขาวสะอาดร้อยเปอร์เซ็นต์
“ลุกเร็ว!” เธอรีบหยัดกายลุกขึ้น ไม่ลืมที่จะสำรวจความเรียบร้อยของร่างกายตนเองและสามี “ฉันกันราล์ฟขอตัวก่อนนะคะ”
เอ่ยปากบอกลาอย่างมีมารยาท และคล้องแขนกำยำของสามีเดินเข้าไปหาเป้าหมาย เพียงแต่การแสดงออกเมื่อเดินออกมานอกเทอเรซของซีลีนทำให้ราฟาเอลแปลกใจไม่น้อย
คนตัวเล็กยิ้มและทักทายแขกทุกคนระหว่างทาง บางทีก็หยุดเดินและใช้เวลาพูดคุยด้วยสักพัก
