ทันทีที่เท้าแตะแผ่นดินกรุงโรม สิ่งหนึ่งที่ซีลีนเห็นจนเอียนสายตาคือนางแบบหรือไม่ก็ดาราสาวท่านหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นที่นิยมอย่างมากในอิตาลี อย่างน้อยๆ ก็ในโรม
หญิงชาวยุโรปโครงหน้าชัด อายุก็น่าจะยี่สิบกลางๆ มีสีผมและดวงตาสีน้ำตาลอย่างเดียวกัน ให้ความรู้สึกสดใสน่าเอ็นดู
ซีลีนเห็นรูปเธอในชุดแอร์โฮสเตสสาวที่สนามบิน กระทั่งบิลบอร์ดโฆษณาในทุกมุมถนน เรียกได้ว่าเธอกินรวบตั้งแต่แชมพูยันรองเท้า มองไปทางไหนก็เห็นหน้าจนเบื่อ
"ผู้หญิงแบบนี้คนอิตาเลียนมองว่าสวยเหรอ"
สะกิดไหล่สามีโดยไม่ได้หันไปมองเขาตรงๆ เพราะมัวแต่เท้าคางกับขอบกระจกรถสนใจป้ายโฆษณาตามท้องถนน
"สวย..."
คำตอบที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงเหม่อลอยจากราฟาเอลเรียกความสนใจจากเธอได้ไม่ยาก เมื่อหันกลับมาก็พบว่าเขากำลังมองไปนอกหน้าต่างอีกฝั่งเช่นเดียวกัน
และโฟกัสสายตาของเขาจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากผู้หญิงที่กำลังเป็นนางแบบรองเท้าแบรนด์ดังของอิตาลี
