CHAPTER 9 | เห็นหน้าแล้วหมดอารมณ์

2020 คำ

[Céline's Talks] เรื่องอะไรฉันจะนอนโง่อยู่ในโรงแรมเป็นเดือนๆ จนถึงวันแต่ง ในขณะที่ฉันยังมีอิสระ ฉันก็สบโอกาสตะเวนเที่ยวทั่วอาเซียนจนครบทุกประเทศไปเลยดีกว่า ส่วนชุดแต่งงานก็ซื้อสำเร็จง่ายๆ แหวนก็ให้ฝั่งรูซโซ่เป็นคนจัดการ ฉันจึงไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากเดินเข้าพิธี ง่ายดี... ตอนนี้ฉันเลยใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย หมดเวลาไปกับการเที่ยวคนเดียว แน่นอนว่าไม่ได้ใช้เงินของรูซโซ่สักยูโร มันคือเงินจากมรดกของฉันเอง พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ใช้พอสมควร จริงๆ ก็มากพอที่จะเอามาช่วยหักลบกลบหนี้ในบริษัทได้ แต่ตราบในที่อเมทิสต์ยังไม่ฟื้นคืนชีพจริงๆ มันก็ไม่ต่างจากการเอาเงินมรดกลงไปทิ้งในบ่อหนี้ ฉันใช้ชีวิตอยู่ในภูเก็ตเข้าวันที่สาม ใส่บิกินีเดินรอบหาดจนสะใจ ไม่มีใครที่ฉันรู้จัก ไม่มีใครจำฉันได้ ใช้ชีวิตง่ายๆ อย่างนักท่องเที่ยวทั่วไป "เหล้าถังได้แล้วคนสวย" เจ้าของร้านเหล้าริมหาดยื่นเครื่องดื่มในถังพลาสติกใสพร้อมหลอด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม