เสียงครางต่ำอย่างผู้ชนะของคุณภาคภูมิยังคงดังแว่วอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัด เขายังคงแช่ท่อนเอ็นลำเขื่องไว้ในกายของเด็กสาวที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนโต๊ะทำงานราคาแพง น้ำกามสีขาวขุ่นที่ล้นทะลักออกมาจากรอยจีบสวาทอาบไล้ไปตามหน้าขาและหยดแหมะลงบนพื้นพรมขนสัตว์อย่างน่าอาย
“อืมมม... แน่นดีชะมัด” คุณภาคภูมิพึมพำพลางถอนแกนกายออกช้าๆ เสียง ป๊อป ดังเบาๆ พร้อมกับน้ำรักปริมาณมหาศาลที่พุ่งย้อนออกมาตามแรงดึง
เขามองดูแพรไหมที่สภาพดูไม่ได้ ชุดยูนิฟอร์มฉีกขาดกระจุยกระจาย ใบหน้าสวยอาบไปด้วยเหงื่อและคราบน้ำตา คุณภาคภูมิจัดการรูดซิปกางเกงตัวเองขึ้นอย่างใจเย็น ก่อนจะคว้าเสื้อสูทราคาแพงมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของเด็กสาวไว้ แล้วรวบตัวเธอขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนกำยำ
“ท่านประธาน... จะไปไหนคะ... แพรไม่มีแรงแล้ว” เธอประท้วงเสียงสั่น ขาเรียวที่ยังคงเปื้อนคราบน้ำกามห้อยตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง
“ฉันยังไม่อิ่ม... และห้องนี้มันก
