บนเครื่องบินแอร์บัสขนาดใหญ่ที่จอดสนิทอยู่ที่งวงช้าง เสียงสัญญาณโทรศัพท์ภายในดังขึ้นที่ห้องนักบิน กัปตันภูฟ้า ชายหนุ่มมาดเข้มในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่มีบ่า 4 ขีดประกาศศักดาความรับผิดชอบ เขากำลังเช็กความเรียบร้อยรอบสุดท้ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย
"กัปตันคะ มีผู้โดยสารท่านหนึ่งกำลังวิ่งมาจากเกตค่ะ จะให้เรารอไหมคะ?" เสียงแอร์โฮสเตสสายตรงเข้ามา
ภูฟ้าขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางยกนาฬิกาข้อมือราคาแพงขึ้นดู "ตารางบินเราสำคัญที่สุด... แต่ผมให้เวลาแค่ 10 นาที ถ้ายังไม่มา ปิดประตูเครื่องทันทีครับ"
มิลาน วิ่งหน้าตั้งหอบข้าวของพะรุงพะรังมาถึงประตูเครื่องในนาทีที่ 7 กับอีก 50 วินาที! เธอสวยเด่นแม้ในสภาพผมกระเซิงและเหงื่อซึมตามไรผม แอร์โฮสเตสรีบช่วยรับของและพาเธอไปยังที่นั่ง
"แฮ่ก... ขอบคุณค่ะ... ขอโทษจริงๆ นะคะ" มิลานทรุดตัวลงนั่ง ท่ามกลางสายตาไม่เป็นมิตรของคนรอบข้างที่มองมาว่าเธอคือต้นเหตุของความล่าช้า
ทันทีที่ส
