ครูฟ้าหญิงสาววัย 25 ปี ครูอัตราจ้างวิชาภาษาไทยคนใหม่ เดินทางมาถึงโรงเรียนมัธยมในชนบทแห่งหนึ่งด้วยความตื่นเต้นและกังวลใจ เธอได้รับการว่าจ้างให้มาทำงานด้วยสัญญาปีต่อปี ทำให้เธอต้องแบกรับความคาดหวังสูงและสวัสดิการที่จำกัด
อาจารย์ใหญ่พยักหน้าให้เธอและชี้ไปยังบ้านพักครูที่อยู่หลังโรงเรียน บ้านไม้เก่าทรุดโทรม มีเถาวัลย์ปกคลุม เป็นบ้านที่ไม่มีใครอยากอยู่
"ต้องขออภัยนะครับครูฟ้า บ้านพักครูอัตราจ้างเราก็จะมีสภาพประมาณนี้ ถือว่าเป็นสวัสดิการเฉพาะกิจนะครับ" อาจารย์ใหญ่กล่าวอย่างเกรงใจ
ขณะที่ครูฟ้าลากกระเป๋าเดินทางผ่านสนามหญ้ารก ๆ อย่างทุลักทุเล ล้อกระเป๋าก็ติดก้อนหินจนล้มลง ข้าวของกระจัดกระจาย
"ให้ผมช่วยนะครับครู" เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้น
ครูฟ้าเงยหน้าขึ้นมองและต้องตะลึงกับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า
เขาคือดินภารโรงของโรงเรียน ร่างกายสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาคมสันแต่สวมเสื้อยืดเก่าๆ และกางเกงยีนส์เปื้
