คืนนั้นเป็นคืนที่เงียบสงบ หมอกหนาทึบลอยปกคลุมทิวเขารอบปราสาท แสงจันทร์สีแดงอ่อนๆ ส่องลอดผ่านเมฆอย่างน่าพิศวง
เคาท์ ราฟาเอล เดรค แดร็กคิวล่าหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาไร้อารมณ์ แต่ดวงตาสีอำพันกลับเต็มไปด้วยความกระหาย กำลังเหินร่างไปตามยอดไม้ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ เขาออกล่าเหยื่อไม่ได้เพียงเพื่อดับกระหายเลือด แต่เพื่อดับความเบื่อหน่ายที่กัดกินมานานนับศตวรรษ
เขาหยุดลงบนยอดผาหินที่มองเห็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่ด้านล่าง สายตาอันแหลมคมของเขาจ้องมองหาพลังงานชีวิตที่บริสุทธิ์
ในที่สุดเขาก็พบสิ่งที่ต้องการ หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ตามลำพังบนถนนที่เต็มไปด้วยหมอก เธอสวมเสื้อคลุมหนา แต่เรือนร่างของเธอยังคงดูอ่อนช้อยและน่าดึงดูด
เธอคือ ไอรีน นักสำรวจสาวผู้หลงทางในหมอกยามค่ำคืน เธอมีความงามที่สมบูรณ์แบบ และพลังชีวิตของเธอดูบริสุทธิ์จนทำให้ราฟาเอลใจเต้นแรง เป็นการเต้นที่เขาแทบไม่รู้สึกมานานแล้ว
"เหย
