เสียงเพลงร็อกแอนด์โรลเบาๆ ในร้านเหล้าค่อยๆ แผ่วลง ไฟในร้านเริ่มสว่างจ้าขึ้นกว่าเดิม
ฟ้าใส หญิงสาววัย 23 ปี ยังคงนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะมุมร้าน จิบไวน์แดงแก้วสุดท้ายอย่างเชื่องช้า ใบหน้าของเธอแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และร่องรอยน้ำตาที่แห้งกรัง เมื่อสองชั่วโมงก่อน เธอเพิ่งถูกแฟนหนุ่มที่คบกันมาห้าปีบอกเลิกอย่างไม่ใยดี
"ขอโทษนะครับ คุณลูกค้า" เสียงทุ้มของพนักงานเสิร์ฟชายดังขึ้นข้างโต๊ะเธออย่างสุภาพ
"ทางร้านต้องขออนุญาตปิดให้บริการแล้วนะครับ เชิญคุณลูกค้าชำระเงินที่เคาน์เตอร์ได้เลยครับ"
ฟ้าใสเงยหน้าขึ้นมองพนักงานอย่างเลื่อนลอย เธอหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาจ่ายเงินอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกเคว้งคว้างและไร้จุดหมายพุ่งเข้าจู่โจมเธออีกครั้งเมื่อรู้ว่าเธอต้องกลับไปเผชิญหน้ากับห้องว่างเปล่าที่เคยมีเขาอยู่
เธอเดินโซซัดโซเซออกจากร้าน ยืนอยู่กลางฟุตบาทที่เปียกปอนด้วยสายฝนที่เพิ่งหยุดตก ความหนาวเย็นของอากา
