ตอนที่ 29 ความสุขในบ้านของพวกเรา หลังจากออกจากโรงพยาบาล ไอรินตัดสินใจขอร้องให้เอพริลย้ายมาอยู่เป็นเพื่อนที่บ้านของเธอ โดยอ้างเหตุผลว่าเมฆต้องออกไปทำงาน และเธอต้องการคนช่วยดูแลหลานในช่วงที่ร่างกายยังไม่เข้าที่ แต่เหตุผลลึก ๆ ที่มีเพียงเธอที่รู้คือ... เธอต้องการให้ความสัมพันธ์ลับ ๆ นี้อยู่ในสายตาของเธอทั้งหมด ในเมื่อเธอยังทำหน้าที่ปรนนิบัติสามีไม่ได้อีกหลายเดือน การมีเอพริลอยู่ที่นี่จึงเป็นทางออกที่ลงตัวที่สุดสำหรับ 'บ้าน' ที่แสนสุข (ในแบบของเธอ) ทว่า... ในยามดึกสงัดที่แสงไฟในบ้านดับมืดลง สมรภูมิรักครั้งใหม่ก็เริ่มต้นขึ้นที่ห้องรับรองแขก “อื้อ... พี่เมฆ เบา ๆ สิคะ เกรงใจพี่รินบ้าง” เอพริลครางประท้วงพยายามผลักไสอกแกร่งที่เบียดเสียดเข้ามาซุกไซ้ซอกคอระหงของเธออย่างหิวโหย “หึ... เวลาเธอครางน่ะมันดังไปสามบ้านแปดบ้านแล้วครับเอพริล ไม่ต้องมากลัวเอาตอนนี้หรอก” เมฆกระซิบเสียงพร่าพลางขบเม้มติ่

