รินรดายิ้มเต็มใบหน้า แก้มนวลร้อนผ่าว
น้องรดา : หนูนอนล่ะนะ
พ่อผู้ใหญ่ขัน : ฝันดีนะครับ อย่าลืมฝันถึงพี่ด้วย
พ่อผู้ใหญ่ขัน : ส่งสติกเกอร์ตัวการ์ตูนจุ๊บ ๆ
รินรดายิ้มกับหน้าจอมือถือ เธอลังเลใจว่าจะส่งสติกเกอร์ตัวการ์ตูนจุ๊บ ๆ ไปให้เขาดีไหม แต่สุดท้ายแล้ว เธอก็ตัดสินใจส่งมันไป แล้วรีบวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างหัวเตียง ปิดโคมไฟ แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมโปงด้วยความเขินอาย
คนได้รับสติกเกอร์จากยัยน้องยิ้มหน้าบาน ยิ้มจนแก้มแทบแตก แต่ครู่เดียวเขาก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อมีเสียงเรียกเข้าจากหัวหน้าป่าไม้ที่ดูแลพื้นที่อุทยานแห่งชาติซึ่งอยู่ในหมู่บ้านเนินหมีห่าว
“สวัสดีครับหัวหน้า...ครับ...ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ”
ผู้ใหญ่ขันวางสาย แล้วเดินไปบอกกำนันรุ่งว่า
“พ่อกำนันครับ ผมจะไปเข้าป่าไปกับป่าไม้ คงไม่ได้อยู่ช่วยงานทางนี้แล้วนะครับ”
“ไม่เป็นไป เดี๋ยวกูดูเอง ไปเถอะ ฝากทางนั้นด้วยก็แล้วกัน”
“ครับ...พ่อกำนัน”
เช
