เพราะผมเลือกที่จะปิดบัง ความสัมพันธ์ของเราถึงเป็นแบบนี้ ถ้าวันนั้นผมเลือกที่จะบอกเธอว่าผมดูแลมะปรางแทนไอ้โชคเท่านั้น ถ้าผมเลือกที่จะปรึกษาชี้แจง เรื่องของเราในวันนี้คงไม่มีใครอีกคนเข้ามาแทรก
ถ้าไม่มีเรื่องนั้น ผมและเธอคงมีความสุขไปแล้ว
“พ่อจะไม่ยอมให้คนอื่นมาเป็นพ่อของหนูนะครับ” เช็ดน้ำตาแล้วก็หอมที่แก้มนุ่มละมุน
เพียงแค่อ้อยหวานบอกว่าจะแต่งงาน หัวใจผมก็แทบจะหยุดเต้น แล้วนี่ยังมาบอกว่าจะเอาลูกไปจากผม ข้อนี้ผมรับไม่ได้จริง ๆ ผมแทบน็อคกลางอากาศกับคำที่เธอเอ่ยออกมาจากริมฝีปากบาง ๆ ลูกสาวที่น่ารักของผมจะไปอยู่กับคนอื่นได้ยังไง
ข้อเรียกร้องนี้ต่อให้ผมต้องตายผมไม่มีทางยอมเด็ดขาด
“มากินข้าว” อ้อยหวานเดินกลับเข้ามาในห้อง ถ้าให้ผมเดาเธอก็คงจะเดินไปแกะของกินที่ผมซื้อมา ผมอุ้มลูกสาวตัวน้อยเดินออกมาจากห้อง เลือกที่จะวางลูกไว้ที่ฟูกนอนเหมือนทุกวัน
“พ่อกินข้าวแป๊บเดียวนะครับ” ส่งยิ้มให้ลูกสาว จ
