หลังจากวันนั้นพันไมล์ก็ไม่ได้คุยกับหมอนอิงหรือมีอะไรกันเลย พวกเขาแค่มองหน้ากันเงียบๆ ใช้ชีวิตกันเงียบๆ จนช่วงหลัง เขาทนความอึดอัดนั่นไม่ไหวเลยหนีออกมานอนคอนโดอีกที่แทน
หมอนอิงเข้าใจว่าเขาคงออกไปอยู่กับสาวๆ ของเขาแม้จะเสียใจแต่เธอต้องเข้มแข็งต่อไป
“อุ้ย ขอโทษทีฉันไม่เห็นคน” ส้มโอแกล้งเดินมาชนหมอนอิง เพราะอยากพูดคุยด้วยแต่หมอนอิงเบือนหน้าหนี
“เธอมีอะไร”
“ที่นั่งมันเต็ม” ส้มโอหย่อนตัวนั่งข้างหมอนอิง คันปากอยากจะพูดเรื่องคืนนั้น แต่ถูกพันไมล์ข่มขู่ตนสวยและรวยแบบส้มโอ แต่กลับถูกผู้ชายเมิน
“ฉันถามเธอตรงๆ ไปอ่อยเขายังไงถึงได้ไปอยู่ในบ้านเขาได้”
“เรื่องส่วนตัว” เธอไม่อยากตอบ
“ผู้ชายหล่อรวยเธอไม่เหนื่อยเหรอที่ต้องทุกข์เพราะความเจ้าชู้ของเขา ชีวิตคนเรามีสิทธิ์เลือกโง่ให้เขาทำร้าย”
“แล้วเธอยุ่งอะไรด้วย” หมอนอิงตอบออกไปไม่ยอมมองหน้าส้มโอ
“ฉันไม่โง่นะเพราะฉันเต็มใจที่จะอยู่กับเขา”
หมอนอิงกัดป
