"กรี๊ดดดดดด!!!" เราตกใจมาก..รีบก้มลงไป เพราะกลัวจะถูกลูกหลงเข้าไปด้วย
ตุ๊บ!! เราแอบมองไปดูผู้ชายคนนั้นยังกระทืบไอ้คนที่มันวิ่งราวเราอยู่เลย
"มัดหมี่! เป็นยังไงบ้าง" โรเบิร์ตวิ่งมา แล้วประคองมัดหมี่ให้ลุกขึ้น
"ฉันไม่เป็นไรค่ะ คุณคะพอได้แล้ว" พอเราพูดกับนายระเบิดจบ ก็หันไปพูดกับผู้ชายคนนั้น เพราะเรากลัวว่า ผู้ชายที่ถูกกระทืบจะไม่รอดเอา
"ดารา!! กรี๊ดดดดด!!" ตอนนี้ไทยมุงไม่ได้สนใจสองคนที่กำลังต่อยตีกัน..แต่สนใจโรเบิร์ตมากกว่า
"แย่แล้วว" เรารีบยื่นมือขึ้นไปปิดใบหน้าหล่อคมของเขาไว้ เพื่อไม่ให้คนจำได้ ทั้งที่รู้ว่ามันไม่ทันแล้ว ..แต่เขาก็จับมือของเราออก "คุณลงมาจากรถทำไม"
"กลับ" โรเบิร์ตกระชากแขนเรียวให้เดินตามไปแต่เธอก็พยายามจะขัดขืน เพราะเธอยังไม่ขอบคุณผู้ชายคนที่เข้ามาช่วยเลย
"คุณคะ ขอบคุณมากนะคะ" เราหันกลับไปขอบคุณผู้ชายคนนั้น แต่เราก็หยุดนายระเบิดไม่ได้ เพราะเขาลากแขนให้เราเดินตามมา
