บทที่ 36 ไม่ต้องรีบครับ พี่รอได้

1294 คำ

วินเดินเข้ามาในห้องกาแฟที่กลิ่นคาวอวลคลุ้ง ก่อนจะง้างมือทุบอกเพื่อนไปทีหนึ่งเป็นการสั่งสอนและรีบถลาเข้ามาประคองร่างเล็กที่นอนตัวอ่อนอยู่บนเคาน์เตอร์อย่างหมดสภาพด้วยความเป็นห่วง "พะ พี่วิน..." เสียงหวานที่แหบพร่าลงหลังจากที่ใช้เสียงมาสองยกติด ๆ ดังขึ้นทักทายผู้มาใหม่ แต่กลับเป็นวินที่ทนความยั่วยวนตรงหน้าไม่ไหว ยกมือขึ้นเชยคางมนขึ้นประกบดูดอย่างเสน่หาในทันที จ๊วบบบบบบ~ "อื้ออออ~" มือใหญ่ของวินจับฝ่ามือเล็กของอีกคนขึ้นกอบกุมแก่นกายที่เริ่มตื่นตัวของตนเองเบา ๆ ก่อนจะผละออกมาจากจูบหวานและจุมพิตลงที่หน้าผากอย่างอ่อนโยน "...คืนนี้ช่วยพี่หน่อยนะคะ" ฟินแลนด์พยักหน้ารับอย่างเอียงอาย เมื่อผู้ชายคนนี้ละมุนเกินไปจนเธอใจละลายไปหมด!! ก่อนที่บรรยากาศหวานแหววจะปลิวหายไปทันที เมื่อเสียงทุ้มของใครอีกคนดังแทรก "เอาน้องไปกกคนเดียวแบบนี้ขี้โกงนี่!!" "ไสตูดไปไกล ๆ เลยไอ้เพื่อนเวร ที่เอาน้องมาเล่นซะยับเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม