ปราณลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในช่วงเที่ยงของอีกวัน รอบกายที่เหนียวเหนอะหนะ ทำเอาเขาอดไม่ได้ที่ลุกขึ้นมามองดูสาเหตุของความไม่สบายตัวอย่างตั้งใจ
ภาพความยับเยินรอบตัวที่ทำเอาไว้เมื่อคืน ทำเอาเขาอดกุมขมับไม่ได้ ก่อนจะรีบขยับกายไปหาคนตัวเล็กที่นอนกระสับกระส่ายอยู่อย่างรวดเร็วด้วยความเป็นห่วง
"ฟิน! ฟิน! น้องฟิน! ได้ยินป๊ะป๋าไหม!?"
"แคก! แคก! ป๊ะ.. ป๊ะป๋า... อื้อออ~ ฟินปวดตัว.. ปวดไปหมดเลย..." เสียงหวานแหบแห้งเค้นตอบกลับอย่างยากลำบาก เนื่องจากเมื่อคืนใช้งานมากเกินไป
"ป๊ะป๋าขอโทษนะคะคนเก่ง ไม่เอา ไม่งอแงนะคะ หนูหลับตาพักผ่อนซะนะคะ เดี๋ยวป๊ะป๋าจะจัดการทุกอย่างให้เองนะ" ประธานหนุ่มพูดกับแฟนสาวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ก่อนจะลูบหัวกล่อมอีกคนเบา ๆ จนคนตัวเล็กเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด
เมื่อเห็นว่าเด็กสาวหลับสนิทลง เขาจึงวางมือทาบลงบนหน้าผากมนเบา ๆ อย่างรู้สึกผิด นับว่าโชคยังดีที่คราวนี้น้องฟินไม่ได้มีไข้สูงเ
