ตึ้ง~ ตึง~
ทันทีที่กริ่งประตูถูกกด ประตูห้องพักสุดหรูก็ถูกเปิดออกพร้อมกับชายโฉดทั้งสี่คนที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าคงวิ่งหน้าตั้งกันออกมา กฤติน กวาดตามองสภาพเพื่อนตัวเองแบบปลง ๆ ก่อนจะเปิดปากถามเมื่อเห็นทุกคนยืนเงียบอย่างพร้อมเพรียง
"จะยืนขวางประตูอีกนานไหม? ถ้านาน กูจะได้พาลงไปห้องตัวเอง"
"ไม่ ๆ ๆ เข้ามาสิ พาไปที่เตียงเลย" ปราณรีบปฏิเสธเพื่อนแว่นของตนอย่างร้อนรน ตัวเขามัวแต่มองใบหน้าเหนื่อยล้าของคนหลับ จนเผลอให้ไอ้เพื่อนรักยืนอุ้มเมียเขาอยู่เสียนานสองนาน เมื่อตั้งสติได้ จึงรีบเดินตามไปหวังจะช่วยอุ้มร่างนั้นเอาไว้ในทันที
"ส่งน้องมาให้กูอุ้มก็ได้"
"...ไม่ต้องหรอก จะถึงเตียงอยู่แล้ว" เขาพูดพลางกระชับร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้องนอนในทันที
กฤตินวางร่างเล็กลงบนฝั่งหนึ่งของเตียงนอนหลังใหญ่อย่างระมัดระวัง โดยมีเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ นั้นช่วย
