บทที่ 22 พักยก

873 คำ

แฮก! แฮก! แฮก! แฮก! เสียงหอบกระเส่าของสองหนุ่มดังระงมสะท้อนไปทั่วห้อง ขณะที่ฟินแลนด์รีบผุดลุกขึ้นมาสำลักไอทันทีเมื่อร่างด้านบนยอมลุกออกไป สองหนุ่มที่ยังหอบหายใจถี่กระชั้นจึงรีบเด้งตัวขึ้นมาลูบหลังและช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาที่เปรอะไปด้วยคราบของเหลวของคนตัวเล็กทันทีด้วยความเป็นห่วง "ปะ เป็นไงบ้างฟิน? แฮก แฮก ไหวไหม?" เตชินทร์ร้องถามอย่างร้อนรน ขณะที่ใช้นิ้วมือปาดคราบน้ำบนใบหน้าออกอย่างระมัดระวัง เช่นเดียวกับวินที่ลุกขึ้นมานั่งลูบหลังปลอบคนสำลักอีกแรงหนึ่ง "ใจเย็น ๆ นะฟิน หายใจเข้าช้า ๆ ครับ อย่างนั้นแหละ" ฟินแลนด์สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างเชื่องช้าตามคำบอกจนเมื่ออัตราการเต้นของหัวใจเริ่มกลับมาเป็นปกติ จึงพยักหน้าเบา ๆ เพื่อไม่ให้ทั้งสองคนต้องเป็นห่วง เตชินทร์ทิ้งตัวลงนอนข้างกายหญิงสาวที่นั่งพับขาอยู่บนเตียงอย่างหมดแรง หลังจากแตกไปสองน้ำติด ๆ เขานอนมองเพื่อนสนิทที่กำลังลูบศีรษะปลอบใจคนตัวเล็กด้วย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม