เสียงการพูดคุยโต้เถียงของฉันกับเพื่อนใหม่ของน้ำชาคงจะดังเข้าไปถึงห้องทำงานของพี่นาวิน ประตูห้องทำงานของพี่นาวินถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างสูงที่เดินตรงมายืนอยู่เคียงข้างฉัน
"ที่นี่มันสถานศึกษาถ้าจะทะเลาะเบาะแว้งก็ออกไปข้างนอก"
น้ำเสียงเย็นชาพร้อมกับสายตาที่เด็ดขาดทำให้นักศึกษาทุกคนต่างพากันก้มหน้าแม้แต่ฉันก็ยังหวั่นใจแม้จะเคยเห็นพี่นาวินในมุมนี้มาบ้างแต่ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอมันดี
"ขอโทษค่ะท่านรอง"
"น้ำชาคุณเข้ามาคุยกับผมหน่อย"
"ค่ะท่านรอง"
ฉันหันไปมองหน้าพี่นาวินแต่พี่นาวินมองฉันด้วยหางตาเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานตามด้วยน้ำชาหลังจากนั้นฉันก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้วไม่รู้ว่าทั้งสองจะคุยอะไรกันไม่เห็นพี่นาวินบอกกับฉันเลยว่าตัวเขามีเรื่องจะคุยกับน้ำชา
บรรยากาศในห้องทำงานของนาวินตอนนี้ทำให้น้ำชาเริ่มรู้สึกหวั่นใจเพราะนาวินกำลังนั่งมองเธอด้วยสายตาเชิงตำหนิ พฤติกรรมของเธอในช่วงที่ผ่านมานาว
