Part มาย
ฉันรู้สึกว่าหน้ามันเห่อร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ เมื่อจู่ๆ จากตอนแรกที่ทักทายกันไม่ดี (แถมมีมวยโชว์) กลับกลายมาเป็นคุยกันได้ดีเฉยเลย ใจมันรู้สึกแปลกๆ จะว่าไปไอ้เด็กนี่มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นหรอกมั้ง...
" ยิ้มทำไม? เขินกายเหรอ "
ฉันหุบยิ้มทันทีที่โดนทัก เออยิ้ม... กูยิ้มทำไมวะ! โอ๊ยยยย อีมายอีบ้าเอ๊ย!
" ปะ.. เปล่า มั่วแล้ว ใครยิ้ม? ตาถั่วป่ะ " ฉันรีบตอบโต้แล้วลดโทรศัพท์ลงบังหน้า
" กายอิ่มแล้ว มายอิ่มยังอ่ะ " กรี๊ดดดด! อีสีหน้าใสซื่อนั่นมันอะไรวะ แล้วไอ้สรรพนามที่เปลี่ยนไปเนี่ย ทำไมฟังแล้วขนลุกจัง
" ร้อนเหรอหน้าแดงเชียว " ไม่พูดเปล่า แม่งเอามือมาทาบหัวฉันอีก! ตายๆๆ อีมายดึงสติดิ๊อย่าเพิ่งหลุด
" สะ.. สาระแน! ไปได้แล้ว " ฉันปัดมือกายทิ้งแล้วรีบลุกไปจ่ายตังค์กับเฮียเจ้าของร้านทันที
" จะเอาอะไรอีกป่ะ? ไม่เอาจะกลับ " ฉันถามกายที่ดูดน้ำมะพร้าวเอาเป็นเอาตายตั้งแต่ออกจากร้า
