ตอนที่5:nc18+++นิดหน่อย

Part ขุนแผน ผมกระชากพวงมาลัยเลี้ยวเข้าคอนโดด้วยอารมณ์ที่บอกไม่ถูก ร่างเล็กที่นั่งข้างๆ บ่นอุบอิบไม่หยุดปากจนน่ารำคาญ แต่แปลกที่ผมกลับไม่อยากไล่เธอลงไปเหมือนผู้หญิงคนอื่น ผมพาเธอขึ้นมาบนห้อง... เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมพามาที่นี่ ปกติผมไม่เคยเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้ใคร ถ้าจะ 'เอา' ผมก็แค่เปิดห้องรับรองที่ผับหรือไปโรงแรมมันก็จบๆ กันไป แต่กับยัยนี่... ผมอยากเห็นเธออยู่ในที่ของผม ผมเดินนำเข้าห้องแบบนิ่งๆ ก่อนจะหยิบขวดไวน์รสเลิศออกมาเปิด กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ช่วยให้อารมณ์ที่คุกรุ่นสงบลงได้บ้าง ผมหยิบแก้วสองใบมาวางเตรียมไว้ " มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันต้องไปทำงาน บอกแล้วไงไม่มีเวลา! " มาถึงเธอก็คะยั้นคะยอทันทีครับ น้ำเสียงพยายามจะข่มผมทั้งที่ตัวสั่นเทาเหมือนลูกนก ผมไม่สนใจคำประท้วงนั่น จัดการรินไวน์ใส่แก้วแดงก่ำแล้วยกขึ้นกรอกลงคอรวดเดียวอย่างใจเย็น ผมไม่รีบหรอก... ยิ่งเธอร้อนรน ผมยิ่งอยากแกล้ง " นี่!! ที่พูดอะได้ยินไหม ถ้าไม่พูดฉันกลับ! " เธอแหวใส่ผมเสียงดังก่อนจะสะบัดหน้าหนี มุ่งตรงไปที่ประตูคิดจะหนีออกไปจริงๆ เหอะ! คิดว่าเข้ามาถึงรังผมแล้วจะออกไปง่ายๆ เหรอ? ผมคว้าแขนเรียวเล็กนั่นไว้ทันทีแล้วกระชากเข้าหาตัวจนร่างบางเซถลามาปะทะแผ่นอกผมเต็มแรง " ว๊าย!! กระชากทำไมเล่า ถ้าฉันแขนหลุดขึ้นมาทำไงห๊ะ คนบะ... " บ่นโคตรเก่ง! ปากเล็กลงคอขยับพูดฉอดๆ จนผมรำคาญ แต่อีกใจมันกลับคันยิบๆ อยากรู้ว่าไอ้ปากเก่งๆ นี่ถ้าโดนปิดจะรู้สึกยังไง ผมไม่รอให้เธอจบประโยค จัดการโน้มหน้าลงไปปิดปากเธอด้วยปากของผมทันที! " อะ อื้อออออ อ่อยย (ปล่อย) " ผลั๊กๆ! หมัดเล็กๆ ทุบลงบนอกผมพัลวัน พยายามจะขัดขืนสุดฤทธิ์ แต่มีหรือคนอย่างผมจะยอมปล่อย อ้อยเข้าปากช้างแล้วจะคายหรอ? ไม่มีทาง ผมบดขยี้ริมฝีปากนุ่มนิ่มนั่นหนักขึ้น สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปกวาดชิมความหวานข้างในจนคนอวดเก่งเริ่มอ่อนระทวย แขนขาเธอเริ่มเปลี้ยจนผมต้องประคองเอวคอดกิ่วไว้ ทั้งที่ปากเรายังนัวเนียไม่ผละออกจากกัน ผมค่อยๆ ดันเธอให้ถอยหลังจนล้มลงไปบนโซฟาตัวยาว ผมสอดมือเข้าไปใต้กระโปรงทรงเอที่สั้นแค่คืบเดียวของเธอ ในใจก็นึกด่าว่ามันจะใส่มาทำไมวะสั้นขนาดนี้ ล่อตะเข้ชัดๆ ผมไม่รอช้า ใช้นิ้วหนาคลึงวนที่จุดกระสันผ่านเนื้อผ้าแพนตี้ตัวบาง ผมผละริมฝีปากออกมาช้าๆ ก่อนจะซุกไซร้ไปที่ซอกคอหอมกรุ่น ดูดเม้มจนผิวขาวๆ เริ่มขึ้นรอย " อ๊ะ อื้อออ อย่าา...อย่าทำ~ " ปากก็ครางหูข้างก็ห้าม เอาไงแน่วะ? ยิ่งเธอห้ามเหมือนยิ่งยุ ผมใช้นิ้วแหวกแพนตี้ออกแล้วสอดเข้าไปทีเดียวหนึ่งนิ้ว... สวบ! " อื้อออ! " ร่างบางกระตุกเฮือก ช่องทางรักของเธอมันแน่นเปรี๊ยะจนผมขมวดคิ้ว นี่ขนาดแค่นิ้วเดียวนะ... ผมเริ่มขยับนิ้วชักเข้าชักออกช้าๆ ก่อนจะเพิ่มเป็นสองนิ้ว กดเน้นๆ เข้าไปที่จุดอ่อนไหวจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอาย แจ๊ๆๆๆ ปึกๆๆ " อ๊ะๆๆ อื้ออ เสียววว...อื้อออ~ " เสียงครางหวานหูทำให้อารมณ์ผมพุ่งสูงจนปวดหนึบที่กลางกาย ผมรัวนิ้วเร็วขึ้นเพื่อให้เธอไปถึงฝั่งฝันไวๆ อีกมือก็รั้งคอเธอขึ้นมาจูบปล้นวิญญาณสลับกับซุกไซร้ทำรอยจ้ำสีม่วงแดงไปทั่วคอระหงเพื่อประทับตราจอง " อ๊ะๆๆ อื้อๆๆ อ๊าๆ " ผมเร่งจังหวะแรงขึ้นเพราะสีหน้าเธอตอนนี้แม่งโคตรยั่ว ยิ่งมองยิ่งอยากจับกระแทกให้จมโซฟา ท่อนเอ็นของผมมันปวดหนึบจนทนแทบไม่ไหว " อ๊ะๆๆๆ อื้อออๆๆ จะสะ...เสร็จ อื้อออ! " พอเห็นเธอบอกแบบนั้น ผมก็รัวนิ้วถี่รัวระเบิดอารมณ์ใส่ไม่ยั้ง สักพักร่างเล็กก็กระตุกเกร็ง ช่องรักตอดรัดนิ้วผมแน่นรัวๆ เป็นสัญญาณว่าเธอถึงจุดหมายแล้ว ผมถอดนิ้วออกมาแล้วจ้องมองใบหน้าที่นอนหอบหายใจรวยริน หน้าแดงก่ำ ตาปรือเยิ้ม... แม่งโคตรน่าเอาเลยว่ะ ผมยกนิ้วที่ชุ่มไปด้วยน้ำรักของเธอขึ้นมาดูดเลียช้าๆ ต่อหน้าเธอ... เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมกล้าชิมน้ำรักแบบไม่รังเกียจ ผมเริ่มปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกหวังจะเผด็จศึกต่อ แต่ทว่าเธอกลับฝืนสังขารลุกพรวดขึ้นมาซะก่อน " ขะ...ขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลยนะ ฉันไม่พร้อม " เธออ้อนวอนผมเสียงสั่น แววตานั่นดูหวาดกลัวและอ่อนวอนจนผมชะงัก ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทำนะ โคตรอยากเลยว่ะ แต่พอเห็นท่าทางแบบนั้นแล้วใจมันดันกระตุกแปลกๆ ผมถอนหายใจทิ้งอย่างหัวเสีย ลุกจากโซฟาเดินไปที่โต๊ะเพื่อรินไวน์ดื่มข่มอารมณ์ดิบในกาย จะข่มได้อีกนานแค่ไหนวะเนี่ย ปวด_วยจะตายอยู่แล้ว " คืนนั้นคือมึงใช่ไหม? " ผมโพล่งถามออกไปขณะที่เธอมัวแต่ก้มหน้าจัดเสื้อผ้า " มะ...มะไม่ใช่ " เธอเงยหน้าขึ้นมาปฏิเสธทันควัน แต่แววตากลับหลบต่ำไม่กล้าสบตาผม " มึงแน่ใจ? " ผมถามย้ำ จ้องเขม็งเข้าไปในดวงตาคู่นั้นเหมือนจะจับพิรุธ " อะ...อือ ไม่ใช่ฉัน ฉันจะกลับแล้ว " " หึ...ก็ได้ เดี๋ยวกูไปส่ง แป๊บนึง " ในเมื่อเธอปฏิเสธสิทธิ์นั้น และไม่อยากให้ผมรับผิดชอบ ผมก็จะไม่เซ้าซี้ ตามใจเธอแล้วกัน ใครๆ แม่งก็อยากสยบแทบเท้าขุนแผน อยากเป็นเมียผมจนตัวสั่น แล้วยัยนี่มันเป็นใครวะทำไมถึงไม่อยากเป็น? ผมเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองด้วยความหงุดหงิด ปล่อยให้เธอเสร็จคนเดียวแต่ผมต้องมานั่งปวดอยู่แบบนี้ แม่งเอ๊ย! เจ็บใจว่ะ! แต่พอผมทำธุระเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ... ห้องกลับว่างเปล่า ยัยนั่นหายไปแล้วครับ ผู้หญิงอะไรแม่งโคตรดื้อ โคตรรั้นเลย! ฝากไว้ก่อนเถอะ อย่าให้เจออีกนะแม่จะจับกดไม่ให้ลุกจากเตียงเลยคอยดู!