เป็นเย็นวันสุดท้ายของการแข่งขันกีฬาสี โดยจัดขึ้นเพื่อสร้างความสามัคคีและการเรียนรู้การทำงานเป็นกลุ่ม ซึ่งเจ้าภาพสนับสนุนหลักของรางวัลเด็ก ๆ ปีนี้ก็ไม่พ้นอดีตเสี่ยเจ้าของโรงสีขนาดใหญ่อีกเช่นเคย บิดาก็เป็นแบบนี้ แม่บัวเล่าว่าเจ้าตัวอยากมีลูกมาตลอด ก่อนจะมีเธอกับน้องก็ส่งเสริมทางด้านการศึกษาให้พวกเด็กด้อยโอกาสมาแล้วนับไม่ถ้วน
ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่หนูนามีพวกเด็ก ๆ ให้เลี้ยงแบบไม่เหงาแล้ว เสี่ยตามใจเสียยิ่งกว่าบิดาตัวจริง ตกเย็นในช่วงฤดูกาลเก็บเกี่ยวคุณครูที่กลับมาถึงบ้านพร้อมบิดามารดาก็ไม่ต้องนึกสงสัยเลยว่าอย่างไรบ้านช่องหลังใหญ่ถึงได้เงียบเชียบเช่นนี้
นั่นก็เพราะทุกคนที่กลับมาจากโรงสีในเมืองนั้นนัดกันทานข้าวเย็นเอาไว้ที่นั่น เหตุเพราะอยากเลี้ยงฉลองให้คนงานที่ลงเกี่ยวข้าวแล้วเสร็จด้วย
“แม่บัวกับเสี่ยจะลงไปพร้อมหนูเลยไหมจ๊ะ”
“หนูณีลงไปเลยลูก วันนี้เสี่ยก็ดื้อไปนั่งดูเด็ก ๆ ทำกิจกรรมที่โรงเ
