สถานการณ์มันแทบจะสามารถเรียกได้ว่าโศกนาฏกรรม โดยสมองกลับมาทำงานได้ปกติดีก็ยังไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น ได้แต่นั่งจมดิ่งกับมันอยู่เช่นนั้น กระทั่งผ่านมาได้เกือบจะสามวันแล้ว เอกราชที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดพักฟื้นอยู่ลืมตาตื่นขึ้นมาวันแรกเขาก็อยากจะลงจากเตียงเพื่อไปดูอาการของคนที่เป็นดั่งหัวใจเสียเดี๋ยวนั้นเลย หากไม่ติดว่าเป็นริวกับพี่เทิดที่รู้เรื่องทุกอย่างแล้วแวะเวียนมาเยี่ยมห้ามปรามเอาไว้
“ริว พี่พอจะขยับตัวได้บ้างแล้ว ไปเยี่ยมคุณครูไม่ได้จริง ๆ เหรอ”
“พี่ควรเป็นห่วงยายพี่... เดี๋ยวสิ ผู้หญิงคนนั้นก็แค่ชุบมือเปิบเลี้ยงพี่มาปลอม ๆ แทนยายจริง ๆ ของพี่ แค่โดนพวกในบ่อนตบก็ควรสมน้ำหน้ามากกว่าเป็นห่วง ดีแค่ไหนแล้วที่ยังไม่ตาย”
“ไอ้ริว” เป็นคนอายุมากสุดที่นั่งกอดอกอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยซึ่งไม่มีญาติที่ไหนแล้วนอกจากคนรู้จักแบบพวกเขาเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม ถามว่าทราบเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้อย่าง
