36 ไม่เหลืออะไรแล้ว
"ขอบคุณที่มาส่งนะคะพี่คราม ถ้าไม่ได้พี่ช่วยไว้รินต้องแย่แน่ๆ"
ดารินกล่าวขอบคุณจากใจจริงเมื่อคืนถ้าไม่ได้เขาเธอคงแย่ แต่ทางฝั่งสงครามยังไม่อยากให้เธอกลับเพราะในคฤหาสน์เรื่องยังร้อนอยู่ถ้ากลับไปอาจจะเจอฤทธิ์เดชของคนพวกนั้นอีก แต่ดารินบอกว่าวันนี้เธอต้องรีบไปส่งวิจัยเพราะเป็นวันสุดท้ายก่อนที่อาจารย์จะส่งเกรดไปยังมหาวิทยาลัย
"ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยบอกได้เสมอ ห้ามเกรงใจเข้าใจไหม"
"เข้าใจค่ะ ถ้ามีอะไรรินจะโทรหาพี่เป็นคนแรกเลย ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"
สงครามนั่งถอนหายใจอยู่บนรถ มองคนตัวเล็กเดินเข้าไปในคฤหาสน์จนกระทั่งประตูปิดลง เขายังไม่สตาร์ทรถออกไปไหน กะให้ดารินถึงห้องอย่างปลอดภัยก่อนถึงจะออกไป เป็นห่วง..แต่จะให้ทำไงได้ในเมื่อดารินขอร้องให้เขามาส่ง
ทันทีที่ดารินเข้ามาในคฤหาสน์ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อเห็นชายฉกรรจ์หลายคนกำลังขนข้าวของในเรือนเล็กซึ่งเป็นของของเธอออกมาเผา และดูเหมือน
