39 เห็นแก่ตัว

1236 คำ

39 เห็นแก่ตัว "มาทานข้าวสิ วันนี้เธอยังไม่ได้ทานอะไรเลยนิ" ชายหนุ่มสั่งหญิงสาวที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่มุมห้อง เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาทั้งน้ำตาก่อนเบือนหน้าหนี "รินไม่หิวค่ะ" "ไม่หิวก็ต้องกิน รู้ไหมว่าตัวเองผอมลงมาก" "เรื่องของริน" "ฉันไม่อยากนอนกอดโครงกระดูก" "คุณมีแฟนอยู่แล้ว อีกอย่างเธอกำลังตั้งท้องด้วย ทำไมไม่กลับไปดูแลเธอล่ะ" ดารินเถียงกลับอย่างน้อยอกน้อยใจ เพราะตั้งครรภ์ทำให้อารมณ์ของเธอแปรปรวนอย่างหนัก น้อยใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง "เรื่องของฉัน" ชายหนุ่มถอนหายใจแล้ววางจานข้าวลง "สรุปจะไม่กินใช่ไหม" ไร้เสียงตอบรับจากหญิงสาว ชายหนุ่มยกมือเสยผมด้วยความหงุดหงิดก่อนหาภาชนะมาปิดอาหารไว้เผื่อหญิงสาวลุกขึ้นมากิน จากนั้นก็เดินไปนั่งรออยู่บนโซฟาอย่างใจเย็น จนกระทั่งดารินทนความหิวไม่ไหวอีกทั้งยังเป็นห่วงลูกในท้องเพราะยังไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่เช้า ความกลัวว่าลูกในท้องจะเป็นอะไรไปร่างเ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม