65 บทส่งท้าย (ตอนพิเศษ)
“หมดสภาพเลยนะ” ดารินยืนค้ำเอวมองคนที่นอนเมาหัวราน้ำไม่ได้สติอยู่บนเตียง เธอใช้นิ้วเรียวจิ้มไปที่หน้าอกของเขา แต่ทว่าคนเมาไม่ยอมตื่น “คุณสิงห์! ตื่นมาอาบน้ำก่อน”
ดารินกรอกตามองบนพร้อมถอนหายใจ เริ่มปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ด..ทีละเม็ด แต่เมื่อเห็นแผงหน้าอกแกร่งลมหายใจก็มีอันต้องสะดุด แผงหน้าอกนี้เธอเคยนอนซบครั้งแล้วครั้งเล่า ดวงตากลมโตไล่สายตาขึ้นไปยังใบหน้าอันแสนหล่อเหลา ต่อให้เขาไม่โกนหนวดก็ยังหล่อเท่ห์เหมือนเดิม
ผู้ชายคนนี้แหละ...ที่กุมหัวใจของเธอเอาไว้มานานแสนนาน
“ไม่ถอดกางเกงหรอ” ร่างสูงที่แกล้งเมาบรือตาขึ้น เห็นภรรยานั่งมองหน้าของเขาอยู่
“คุณไม่ได้เมา!”
“ใช่ พี่แกล้งเมาเพราะอยากหนีไอ้พวกนั้นแล้วเข้ามานอนกอดริน” ว่าแล้วเขาก็รีบรวบร่างบางเข้ามาสวมกอดทันที เหมือนขาดดารินไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว หญิงสาวพยายามฝืนตัวออกจากอ้อมกอดเพราะอยากอาบน้ำก่อน
“ปล่อยค่
