ความรักไงล่ะ ที่หล่อนต้องการจากเขา... แต่เขายังไม่เคยพูดให้หล่อนได้ยินสักครั้งว่าเขารักหล่อน มีเพียงแต่คำว่าคิดถึง และก็ต้องการหล่อนเท่านั้น แต่เท่านี้มันก็ดีเกินพอสำหรับหล่อนแล้ว เวลาที่เหลือหล่อนคงสามารถทำให้เขารักหล่อนด้วยหัวใจได้ หล่อนจะต้องทำให้ได้...
“บางครั้งผมก็ละเลยบางอย่างไป...”
ภคินจ้องใบหน้างามที่กำลังพยายามหลบตาอย่างรู้ทันความคิด จากนั้นจึงระบายยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แพรวาเห็นแล้วหัวใจสาวก็แทบจะละลายเสียให้ได้
“ผมรักคุณนะแพรวา... รักมาก” เขาจุมพิตเรียวปากอิ่มของหล่อนอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามภาวะอารมณ์ไฟปรารถนาที่เริ่มครอบงำอีกครั้ง แพรวาหัวใจเต้นระรัว
“ที่ผมจดทะเบียนกับคุณก็เพราะว่าผมต้องการรั้งคุณไว้กับผม ไม่ใช่เพราะเรื่องกลัวคุณจะท้องเหมือนที่ผมบอกคุณหรอก ตอนนั้นผมมันงี่เง่า ปากหนักเกินกว่าจะยอมรับว่าผมรักคุณ ต้องการคุณ...”
แพรวายิ้มออกมาทั้งน้ำต
