เกมรักร้ายนายมาเฟีย

Intro @ประเทศอิตาลี ร่างบอบบางยืนมองการ์ดแต่งงานสีขาวสะอาดตา ระบุวันจัดงานในอีกสองเดือนข้างหน้าที่ถูกส่งมาโดยเพื่อนรักของเธอจากประเทศเยอรมนี ครืด~ ครืด~ ครืด~ 'ฮัลโหล' ปลายฟ้ากรอกเสียงลงไปยังปลายสาย 'ได้รับการ์ดแต่งงานฉันหรือยังเนี่ย' พัดชาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง 'ได้แล้วค่าาา' 'แกต้องมาให้ได้นะรู้ไหม แต่มาก่อนสักเดือนหนึ่งได้ไหมฉันอยากให้แกมาช่วยเตรียมงานหน่อย แล้วก็เผื่อตัดชุดเพื่อนเจ้าสาวด้วย' 'ไม่ไปได้ไหม' 'ไม่ได้/ไม่ได้! ' 'ฮ่าๆๆ นี่อยู่ด้วยกันเหรอ' ปลายฟ้าหัวเราะลั่นเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนรักทั้งสองตะโกนออกมาพร้อมกัน 'ใช่ยัยพิมพ์ก็อยู่กับฉัน แกห้ามเบี้ยวเด็ดขาด นี่ไม่ได้เจอกันมาเกือบสองปีแล้วอีกอย่างนี่ก็วันสำคัญ ฉันอยากมีพวกแกอยู่ข้างๆ นะ' 'รู้แล้วๆ เดี๋ยวจะรีบตามไปสมทบนะจ๊ะมาดามเมดิคอล' 'รีบๆ มาเลยนะถ้าไม่มาคราวนี้ฉันจะให้คนของคริสเตียนไปอุ้มเธอมา' 'เดี๋ยวนี้รู้จักใช้ผัวมาขู่เพื่อนนะยะ' ปลายฟ้าตอบกลับราวกับเป็นเรื่องน่าตลก 'จะมาวันไหนบอกก่อนนะ จะได้ไปรับที่สนามบิน' 'โอเคๆ ' ปลายฟ้ากดวางสายจากเพื่อนรักทั้งสองก่อนจะวางการ์ดแต่งงานไว้ที่เดิม แล้วเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวออกไปทานข้าวกับแซมตามที่นัดกันไว้ @ร้านอาหารอิตาลี "รอนานไหมคะ" ร่างบางเอ่ยทักเสียงใส ขณะกำลังหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ตรงข้ามแซม "ไม่นาน พี่ก็พึ่งมาถึงฟ้าหิวไหม" "นิดหน่อยค่ะ ตั้งใจมาฝากท้องไว้กับพี่แซมเลยค่ะ" "ฮ่าๆๆ โอเคแต่ถ้ากินไม่หมดพี่จะให้ฟ้าจ่ายนะ" "เรื่องกินฟ้าเคยพลาดเหรอคะ" ทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุกสนาน แซมเป็นช่างภาพส่วนเธอเลือกที่จะเป็นนางแบบอิสระเพื่อที่จะได้เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ เพื่อลบเลือนความทรงจำที่เลวร้ายในอดีต ปลายฟ้าสนิทสนมกับแซมมากที่สุดเพราะตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่ที่อิตาลี ก็จะมีแซมที่คอยให้ความช่วยเหลือเธอเสมอ จนไม่นานมานี้เธอและเขาตกลงใจที่จะคบกันเป็นแฟนอย่างจริงจัง "พี่แซมเดี๋ยวฟ้าจะต้องไปงานแต่งเพื่อนที่เยอรมนีงานจะจัดขึ้นอีกสองเดือน แต่ว่าฟ้าจะบินไปช่วยเตรียมงานก่อนหนึ่งเดือนถ้าพี่แซมว่างวันงานบินตามไปก็ได้นะคะ" "ได้สิ เดี๋ยวพี่รีบเคลียร์งานให้เสร็จแล้วตามไป" "โอเคค่ะ" "ถ้าจบงานแต่งแล้วจะกลับเลยไหมหรือจะอยู่เที่ยวต่ออีกหน่อยไหม" "ไม่ดีกว่าค่ะฟ้าไม่ค่อยชอบที่นั่น" "ตามใจเราแล้วกัน" ปลายฟ้ายิ้มให้แซมแทนคำขอบคุณเหมือนทุกครั้ง แซมไม่เคยบังคับเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาเคารพและให้เกียรติเธอเสมอ ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกจนถึงวันนี้แซมก็ยังคงเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมาโดยตลอด หากวันนั้นไม่มีเขาเข้ามาพยุงเธอในวันที่จิตใจกำลังอ่อนล้าไม่รู้ว่าเธอจะก้าวผ่านช่วงเวลาที่แสนโหดร้ายนั้นมาได้ยังไง เธอเชื่อว่าหากมีเขาอยู่ข้างๆ เธอในวันที่เธอต้องเผชิญหน้ากับใครคนนั้นอีกครั้ง ความรักและความหวังดีของแซมจะช่วยปลอบประโลมเธอให้ก้าวผ่านมันไปได้ "เหม่ออะไร คิดอะไรอยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ แค่คิดว่าพรุ่งนี้มีถ่ายงานที่ไหนบ้าง" "ถ้ากลับดึกโทรบอกพี่ด้วยนะเดี๋ยวพี่ไปรับ" "รับทราบค่ะคุณพ่อ" ปลายฟ้าทำท่าทางตะเบ๊ะล้อเลียนแฟนหนุ่มอย่างน่าเอ็นดูเรียกรอยยิ้มจากแซมได้ไม่ยาก ถึงแม้ทั้งสองคนจะตกลงคบกันในสถานะคนรักอย่างจริงจังแต่ก็ยังคงแยกกันอยู่เหมือนเดิม เพราะปลายฟ้าอยากจะขอเวลาปรับตัวอีกหน่อย ส่วนแซมก็เข้าใจถึงความเป็นผู้หญิงไทยและไม่ต้องการบังคับให้ปลายฟ้ามาอยู่ด้วยกัน เขารอเธอได้เสมอเพราะกว่าจะตกลงคบกันเขาใช้เวลาตามจีบเธออยู่นานเป็นปีเหมือนกัน เขารู้ว่าปลายฟ้ามีแผลอะไรในใจบางอย่างที่ไม่ต้องการให้ใครรับรู้ เธอต้องการแค่เวลาที่จะช่วยเยียวยามันเท่านั้นซึ่งเขาก็พร้อมที่จะยืนอยู่เคียงข้างเธอเสมอ