เดินชอปปิงกันอยู่นาน เบลล่าก็เป็นฝ่ายออกปากขอตัวก่อน เพราะตอนนี้ถุงเสื้อผ้าและเครื่องสำอางเต็มมือเธอแล้ว อีกอย่างตอนนี้ก็เพลียมาทั้งวันจึงให้คนขับรถที่บ้านเดินทางมารับเช่นเคย
“ฉันกลับก่อนนะแก ไว้เจอกัน”
“อื้อ...กลับดีๆ ล่ะ” แอนนาเอ่ยยิ้มๆ
“อ้อ ลืมไปเลย...” เธอโน้มตัวเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ก่อนจะป้องปากกระซิบข้างหูเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงล้อเลียน
“พ่อบ้านแกหุ่นแซ่บขนาดนี้ ไม่น่าล่ะถึงมาเจอฉันยากเย็นนัก”
“คิก...ก็แหงน่ะสิ” แอนนายิ้มพร้อมไหวไหล่น้อยๆ อย่างยอมรับ เพราะคุณพ่อบ้านของเธอก็แซ่บมากจริงๆ
“ไปละนะ ไว้เจอกัน”
“ย่ะ” เมื่อแยกย้ายกันแล้ว เบลล่าก็เดินกลับไปที่รถซึ่งมีคนขับรถมารออยู่ก่อนแล้ว
“สวัสดีครับคุณหนู...เอ่อ คือว่า”
“มีอะไรเหรอคะ?”
เห็นเขาทำท่าทางแปลกๆ จึงเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ
“คือ...”
ยังไม่ทันได้ตอบ ประตูรถก็เปิดออกพร้อมกับร่างหนาคุ้นตาของคนที่เธอไม่อยากเจอหน้าจะลงมาจากรถพร้
