“อมให้ตาหน่อย...เช็ดมันให้สะอาดด้วยปากของหนูได้ไหม?”
“!!”
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทีละน้อยอย่างตกใจ มองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
นะ นี่เขาจะให้เธอทำแบบนั้นจริงๆ น่ะเหรอ?!
“ได้ไหมหนูอุ่น” เขาถามย้ำอีกครั้งพร้อมกับรูดมือเล็กนุ่มนิ่มของคนตัวเล็กรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงกระฉูดจนควบคุมไม่อยู่
“อึก...ถ้ามันช่วยคุณตาได้ นะ หนูก็จะทำค่ะ”
คิดอยู่สักพัก สุดท้ายไออุ่นก็พยักหน้าตอบตกลงเขาอย่างเขินอาย
“เด็กดีของตา...”
มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มร้าย เมื่อคืนช่วยตัวเองไปตั้งหลายรอบจนเก็บเอาไปฝัน
ไม่นึกเลยว่าวันนี้ฝันเขาก็จะได้เป็นจริงอย่างรวดเร็วขนาดนี้!
“ตะ แต่หนูทำได้แค่แป๊บเดียวนะคะ หนูกลัวคนอื่นรู้”
“อ่าส์...ได้สิ แค่ทำให้ ตาก็ดีใจแล้วล่ะ”
ว่าแล้ววิทย์ก็เอนหลังพิงหมอนระหว่างรอ
“ถ้างั้น...”
ร่างเล็กค่อยๆ โน้มใบหน้าต่ำลงไปตรงกลางลำตัวของเขา ยกมือขึ้นทัดผมยาวเป็นลอ
