ตอนที่ 43 พรากผู้ใหญ่
แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงบนเตียงนอนที่ยับยู่ยี่ ร่างบางของมิลาซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา โดยมีท่อนแขนแกร่งของลีเจย์กอดรั้งเอวคอดเอาไว้แนบอก
หลังจากบทลงโทษที่แสนดุดันบนโซฟาจบลง คนเอาแต่ใจก็อุ้มเธอเข้ามาทำความสะอาดร่างกายให้ ก่อนจะพากันมาทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ความเหนื่อยล้าจากพายุอารมณ์เมื่อครู่ทำเอามิลาแทบหมดแรง ทว่าสัมผัสอุ่นๆ จากฝ่ามือหนาที่กำลังลูบผมเธอเล่นอย่างเบามือ กลับทำให้คนที่ควรจะหลับไปแล้วลืมตาตื่นขึ้นมา
มิลากะพริบตาปรับโฟกัส เธอนอนตะแคงซุกหน้าอยู่กับแผงอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของเขา ริมฝีปากอิ่มลอบยิ้มออกมาบางๆ เมื่อนึกถึงคำสารภาพและอาการสติหลุดของคนตรงหน้า
เด็กดื้อเงยหน้าขึ้นนิดๆ วางคางเกยลงบนอกแกร่ง ปลายนิ้วเรียวไล้เล่นไปตามสันกรามคมคายของคนที่ยังคงหลับตาอยู่
"เห็นมั้ยล่ะ..." เสียงหวานที่ยังคงแหบพร่าเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น
