ตอนที่ 46 รอยยิ้มที่เปลี่ยนโลกทั้งใบ
ย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อน...
ลานหน้าตึกคณะบริหารธุรกิจเต็มไปด้วยความวุ่นวายของนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งที่กำลังจัดซุ้มกิจกรรม เรย์... นักศึกษาปีสามเอกภาพยนตร์ ยืนกอดอกพิงต้นไม้ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความหงุดหงิด ในมือม้วนกระดาษสตอรีบอร์ดโปรเจกต์จบเอาไว้แน่น
เขาใช้เวลาแคสต์นางเอกมาเป็นสัปดาห์ แต่กลับไม่มีใครตรงกับภาพในหัวเลยสักคน สวยน่ะสวย... แต่มันฉาบฉวย ไม่มีใครมีแรงดึงดูดชนิดที่สะกดสายตาคนดูได้เลย
"ไอ้เรย์ เลิกทำหน้าตึงสักทีเหอะ แค่นางเอกหนังสั้น มึงจะเอาเพอร์เฟกต์อะไรนักหนาวะ" เพื่อนสนิทที่เป็นตากล้องบ่นอุบ
"กูต้องการคนที่มองแล้วละสายตาไม่ได้... ไม่ใช่พวก สวยแบนๆ ไร้มิติ ที่มองแป๊บเดียวก็เบื่อ" เรย์ตอบเสียงห้วน สายตายังคงกวาดมองไปรอบๆ
"เออๆ พ่อผู้กำกับมือทอง เอาที่สบายใจ... เฮ้ย ระวัง!"
โครม!
เสียงของหล่นกระแทกพื้นดังขึ้นไม่ไกล ลังน้ำดื่มร่วงก
